การเชิญพระมหาโพธิ จากชมพูทวีป ไปยังลังกาทวีป

(รายละเอียด ดูจากตารางได้เลย ละเอียดสุดๆ)

 

  

ณ วันหนึ่งในปีพุทธศักราช ๒๓๖ พระมหินทร์ได้บอกพระเถรีน้องสาว คือ พระสังฆมิตตาเถรี ให้ไปบอกพ่อ "พระเจ้าอโสก" ว่าให้น้องสาวไปเกาะลังกา แต่พ่อก็สังห้ามไว้ แต่พระเถรียังจะยืนยันในถ้อยคำของพระพี่ชาย ว่าจะต้องไปให้ได้

 

ในที่สุดพระเจ้า่อโสก ก็ต้องให้พระเถรี พระราชธิดา เดินทางไปเกาะลังกา แต่มีข้อแม้ว่า ต้องเอาต้นพระมหาโพธิ์ไปด้วยนะ พระสังฆมิตตาเถรีจึงรับปากพ่อ

สองคนพ่อลูกจึงพากันไปอัญเชิญต้นพระมหาโพธิ์จากโพธิมณฑล มาไว้ที่กรุงปาฏลีบุตร พักไว้ที่ใต้ต้นไทรก่อน

 

เสร็จแล้วก็ตกลงกันเป็นที่เรียบร้อย พระเจ้าอโสกก็บอกพระเถรีลูกสาวว่า เจ้าเอาต้นโพธิ์นี้ แห่ไปทางน้ำนะ ชาวบ้านชาวช่องริมฝั่งคงคาทั้งสองฝั่งจะได้เห็นและจะได้สักการะบูชา เป็นบุญของประชาชนของเรา

ส่วนพ่อจะเดินทางไปทางบก พ่อจะได้เตรียมราชสมบัติไป เพื่อจะเอาไปบูชาพระมหาโพธิ์ ก่อนที่จะส่งไปให้ลังกาเค้า

 

สองคนพ่อลูกตกลงกันเสร็จแล้วเริ่มเดินทาง พระสังฆมิตตาเถรีเดินทางไปทางน้ำล่องไปตามคงคา แบบค่อยๆ แห่ไปเพื่อให้คนสองฝั่งได้บูชา ส่วนพ่อคือ พระเจ้าอโสกเดินทางไปทางบก สองคนพ่อลูกใช้เวลา ๗ วันเท่ากัน ในที่สุดก็ไปถึงชายฝั่งทะเลของชมพูทวีป คือ ท่าตามพลิตตี พร้อมๆ กัน

 

เมื่อต้นพระมหาโพธิ์ได้มาถึงชายฝั่งทะเลเรียบร้อยแล้ว พระเจ้าอโสกก็นำเครื่องราชสมบัติ มาตั้งปรัมพิธี บูชาพระมหาโพธิ์ ริมฝั่งทะเล อย่างอลังการ ณ ท่าตามพลิตตี เป็นเวลา ๗ วัน

เมื่อครบ ๗ วันแล้ว บอกลูกสาวว่า วันนี้ให้เจ้าเอาพระมหาโพธิ์ อันเชิญไปลังกา นำไปส่งพระเจ้าเทวานัมปิยดิศนะ ท่านรออยู่ตรงท่าน้ำของลังกา ที่ชื่อว่า ท่าชมพูโกลละ

 

เมื่อเสร็จพิธี และต้นมหาโพธิ์ถูกอัญเชิญขึ้นเรือ เรือแล่นไปได้พักเดียว ยังไม่ทันข้ามวันเลย พญานาคเห็นก็แผลงฤทธิ์ ทำให้เกิดคลื่นทะเล เพื่อจะแย่งต้นพระมหาโพธิ์ไป แต่หารู้ไม่ พระเถรีผู้มีอภิญญา ได้ใช้อภิญญาปราบนาคจนยอมสยบ

 

ในที่สุดพญานาคได้ขอพระเถรี นำต้นพระมหาโพธิ์นี้ไปบูชา ที่เมืองบาดาลสัก ๗ วันได้ไหม พระเถรีได้ตอบรับคำขอ และรออยู่บนเรือเป็นเวลา ๗ วัน จนพญานาคเอาต้นพระมหาโพธิ์กลับมาคืน

ในวันเดียวกันนั้น พอพญานาคได้นำต้นพระมหาโพธิ์กลับคืนขึ้นเรือ เรือก็ได้เดินทางไปเกาะลังกา ถึงภายในวันนั้นเลย ขณะที่พระเจ้าเทวานัมปิยดิศกษัตริย์ของลังกา รออยู่ด้วยใจจดจ่อ

 

เมื่อเรือของพระมหาโพธิ์มาถึงฝั่ง พระเจ้าเทวานัมปิยดิศก็ได้จัดขบวนต้อนรับอยู่แล้ว ได้นำราชสมบัติมาบูชาอย่างอลังการ ณ ท่าชมพูโกละนั้น เป็นเวลา ๓ วัน ก่อนที่จะแห่พระมหาโพธิ์ไจากท่าน้ำเข้าไปกรุงอนุราธ เมืองหลวงของลังกา

 

 

สรุปคือ พอขึ้นเรือจากท่าน้ำของชมพูทวีป ล่องไปสักพัก ก็ถึงท่าน้ำของลังกาทวีป ภายในวันเดียวกันได้ (จากแผนที่อินเดีย VS ศรีลังกา ปัจจุบัน ความเป็นไปได้ของการเดินทางนี้ไม่มีเลย)

 

 

ในข้อสันนิษฐานของกลุ่มเรา ลังกาทวีป ปัจจุบันตั้งอยู่กินเนื้อที่บริเวณ ลพบุรี สระบุรี พระนครศรีอยุธยา 

 

 

 

ท่าน้ำริมฝั่งทะเลฝั่งชมพูทวีป ชื่อ ท่าตามพลิตตี

ท่าน้ำริมฝั่งทะเลฝั่งลังกาทวีป ชื่อ ท่าชมพูโกละ

 

 

 

https://www.facebook.com/share/p/1TssXRpknX/

 

พระเจ้าอโสก สึกพระเดียรถีย์อลัชชีไปจำนวน ๖๐,๐๐๐ รูป

พระเจ้าอโสก คือ พระราชโอรสของพระเจ้าวินทุสารราช และ พระศิริธรรมาราชมเหษี

ประสูติเมื่อพ.ศ.๑๘๔ มีพระอนุชาร่วมมารดาเดียวกันคือ พระดิส (ติสสะ)

.

พระเจ้าวินทุสารมีพระราชโอรสกับนางสนมอื่นๆ อีก รวม ๑๐๑ พระองค์

เมื่อพระเจ้าวินทุสารทราบว่าพระองค์ใกล้เสด็จทิวงคต จึงสั่งให้หาพระราชอรรคราโชรสมายังสำนักพระองค์ เพื่อให้ครองเมืองปาฏลิบุตรต่อไป พระเจ้าอโสกขึ้นครองราชย์ ณ เมืองปาฎลีบุตร เมื่อพ.ศ.๒๑๔ (ราชาภิเษก พ.ศ.๒๑๘) และแต่งตั้งพระดิสราชอนุชาเป็นมหาอุปราช (พระเจ้าอโสกมีพระราชโอรส คือ พระมหินทร์ และพระราชธิดา คือ พระสังฆมิตตา จากนางเวทิสา ลูกสาวเศรษฐีเมืองอุชเชนี)

.

พระสุมนาราชกุมารพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าวินทุสาร ที่เกิดจากนางสนม (พระสุมนราชกุมารนี้คือ พระบิดาของพระนิโครธสามเณรที่พระเจ้าอโสกศรัทธามาก) ไม่พอใจจึงชวนเหล่าพระอนุชาที่เหลือ อีก ๙๘ พระองค์ ทำสงครามแย่งราชบัลลังก์ ในที่สุดก็แพ้กองทัพของพระเจ้าอโสก และพระอนุชาทรราชถูกฆ่าเสียหมด

.

สมัยพระเจ้าวินทุสารครองราชย์ พระเจ้าวินทุสารพระราชบิดาของพระเจ้าอโสก ได้อุปถัมภ์พราหมณ์นอกพระศาสนาไว้ ๖๐,๐๐๐ คน เมื่อพระราชบิดาสวรรคตไปแล้ว พระเจ้าอโสกได้นับถือและให้บริโภคอาหารแก่พราหมณ์ต่อมา อยู่มาวันหนึ่งพระเจ้าอโสกได้ทอดพระเนตรเห็นพราหมณ์ลัทธิต่างๆ อันปราศจากคุณและระงับอินทรีย์ และไม่สามารถให้พราหมณ์เหล่านั้นเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาได้

.

พระเจ้าอโสกได้พระพฤติตามพระราชบิดาคือ ให้พราหมณ์ทั้งหกหมื่นบริโภคมาถึง ๓ ปี วันหนึ่งทอดพระเนตรเห็นพราหมณ์ผู้นอกพระศาสนาประพฤติอาจารบริโภคโภชนาหารมีอินทรีย์มิได้สงบระงับ จึงคิดว่าทานที่ท่านพระราชทานทรัพย์นับแสนควรจะให้แก่ผู้ควรบูชาในอนาคต พระองค์จึงเลิกพระราชทานทรัพย์แก่พราหมณ์หกหมื่นนั้น จึงตรัสให้พราหมณ์เหล่านั้นไปยังวัศนถานที่อยู่แห่งตน

.

ในเวลาเดียวกันพระเจ้าอโสกได้พบสามเณรรูปหนึ่ง คือ พระนิโครธสามเณร (หลานชายที่เกิดจากพระอนุชาต่างพระมารดา) พระเจ้าอโสกได้ศรัทธาพระนิโครธสามเณรมาก และให้ทานแก่พระสงฆ์และพระนิโครธมาตลอด นอกจากนี้พระองค์ต้องการสืบทอดพระศาสนา จึงทำการผนวช พระราชโอรส (พระมหินทร์) พระราชธิดา (พระสังฆมิตตาเถรี) พระราชนัดดา (พระสุมนสามเณร) พระอัคคีพล (พ่อของพระสุมนสามเณรพระสวามีพระสังฆมิตตา) เมื่อพ.ศ.๒๒๒

.

ก่อนที่จะทำการสังคายนาพระไตรปิฎก พระเจ้าอโสกจึงให้ไปนิมนต์พระสงฆ์มาทั้งชมพูทวีป มาที่อโสการามภายใน ๗ วัน และเมื่อครบ ๗ วันพระเจ้าอโสกก็เสด็จพระราชดำเนินไปสู่อโสการามประชุมสงฆ์พร้อมกันทั้งสิ้น สมเด็จพระเจ้าแผ่นดินก็นั่งภายในม่านในที่ควรด้วยพระโมคคลีบุตรดิศเถร แล้วเรียกภิกษุเหล่าถือลัทธิเดียวกันเป็นหมู่หนึ่ง ให้เข้ามาใกล้แล้วถามถึงเหตุว่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า สมเด็จพระสุคตสัพพัญญูเจ้านี้ตรัสสั่งสอนไว้เป็นถ้อยคำดังฤๅ หมู่มิจฉาทิษฐิทั้งหลายก็ถวายพระพรตามซึ่งทฤษฎีแห่งตน มิได้เป็นคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระเจ้าอโสกทราบพระทัยว่าเป็นมิจฉาทิษฐิ แล้วก็ให้สึกเสียจากพระพุทธศาสนา พระมหากษัตริย์สึกเดียรถีออกเสียจากพระศาสนาถึงหกสิบพัน (๖๐,๐๐๐ รูป)

.

เมื่อพระเจ้าอโสกทรงชำระพระสงฆ์ให้บริสุทธิ์จากมลทินมิจฉาทิษฐิแล้ว ก็ตรัสกับพระโมคคลีบุตรดิสเถรว่า "ขออาราธนาพระสงฆ์กระทำพระอุโบสถกรรมเถิด"

.

แล้วก็ตรัสสั่งให้ราชบุรุษให้ระวังรักษามิจฉาทิษฐิ มิให้ปลอมบวชทำลายพระพุทธศาสนาได้

.

ครั้งนั้นพระโมคคลีบุตรดิศเถรก็เลือสรรพระสงฆ์ได้พันหนึ่ง เพื่อกระทำสัทธรรมสังคายนานั้้น และได้ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ ๓ เมื่อพ.ศ.๒๓๕ ณ กรุงปาฎลีบุตร

มีพระเจ้าธรรมาโสกราช (พระเจ้าอโสก) เป็นอาณาจักร

พระโมคคลีบุตรดิสเถรเจ้า เป็นธรรมจักร

ประกอบเข้าด้วกัน ๙ เดือนจึงสำเร็จ

.

.

.

https://www.facebook.com/share/p/16vitv48T7/

ประกาศ วันจันทร์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๘ ตั้งแต่นี้ไปพระศาสนาจักรุ่งเรืองตามพุทธทำนาย

 

ดาวหางเขียวในหนังสือพระมหาชนก วันจันทร์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๘

 

รูปภาพจากหนังสือ "พระมหาชนก" หน้า ๑๖ และ ๑๗

ขออนุญาตนำภาพของหนังสือพระมหาชนก มาบรรยายอีกหน

เพราะคราวนี้ ดาวหาง (ดาวตก) สีเขียวชัดเจนมากเหมือนในรูป ที่พวกเรามองจากจอคอมพิวเตอร์ เมื่อเทียงคืนวันที่ ๓ (รุ่งเช้าวันที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๘) ซึ่งดาวสีเขียวนี้ น่าจะเป็นตัว indicator คือ ถ้าเห็นดาวเขียวนี้ คือ น่าจะมีเหตุการณ์ดังรูปที่บรรยายไว้

อีกทั้งดาวหางนี้ปรากฎ ตรงกับพุทธทำนายว่า "เมื่อตถาคตปรินิพพานไปแล้ว ๒๕๖๗ ปี ๒ เดือน ๒๕ วัน ศาสนาจักรุ่งเรือง" ตรงกับวันจันทร์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๗๘ มันอาจมีความเชื่อมโยงกันก็เป็นได้ ศาสนาจักรุ่งเรืองสิ่งที่ไม่ดีของพระศาสนาจะค่อยๆ ปรากฎและถูกกำจัดไป และคาดว่า นี่คือ การเข้ายุคชาววิไล (จะรวบรวมคำทำนายของครูบาอาจารย์ให้ภายหลัง ว่าถ้าเราเข้ายุคศิวิไลซ์ จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง แต่ต้องมีการล้างสิ่งที่ไม่ดีออกก่อน แล้วจะเหลือแค่ 1 ร่มโพธิ์ จาก 3 ร่มโพธิ์ ตรงนี้ไม่แน่ใจว่าคืออะไรเหมือนกัน อาจมีสงคราม คนตายไป 2 ร่มโพธิ์หรือไม่ก็ไม่อาจทราบได้)

ในรูปมีหลายส่วนที่น่าสนใจ รูปมีความหมายในตัวเองอยู่แล้ว มีส่วนประกอบต่าง ๆ หลายส่วน ได้แก่

- ในศาลาที่ถูกไฟไหม้ มีจอคอมพิวเตอร์จอแบน ที่แสดงถึงดาวหางสีเขียว

- เหตุการณ์ในภาพคล้ายกับความชุลมุนวุ่นวาย เหตุการณ์นี้เหมือนจะบ่งบอกว่า เกิดเหตุในขณะที่มีปรากฏการณ์ดาวหางสีเขียวปรากฏ

- ศาลาที่ถูกไฟไหม้ มีคนที่มีผ้าคาดหัวนอนเฝ้าดูจอคอมพิวเตอร์ที่มีดาวหางปรากฎอยู่

- ดาวหางดวงนี้ ไม่ทราบได้ว่าเป็นดาวหางดวงไหน แต่ปัจจุบันมีดาวหาง (ดาวตก) สีเขียวปรากฎชัดเจน ประมาณเที่ยงคืน ในรุ่งเช้าของวันจันทร์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๘

- เหตุการณ์ในภาพเหมือนการรบราฆ่าฟันกัน โดยมีอาวุธต่าง ๆ คือ ดาบ หอก ปืน ธนู ไฟ เชือก โดรน?? เข็มทิศชี้ไปที่แผนที่ ม้าโทรจัน ฯลฯ

- เหตุการณ์ในภาพถึงแม้จะมีการชุลมุน ไม่รู้ใครเป็นใคร แยกกันไม่ออกเพราะราวกับว่ามีหน้าตาเหมือนกัน และการแต่งตัวคล้ายกัน แต่พอจะแยกได้สองฝ่าย คือ ฝ่ายที่มีผ้าโพกหัว และฝ่ายที่ไม่มีผ้าโพกหัว

- ฝ่ายที่มีผ้าโพกหัว ราวกับมีกองทัพ มีแม่ทัพขี่ม้าสีดำ ใช้หอกเป็นอาวุธ เดินทางมาจากในป่าทางทิศตะวันตก

- ฝ่ายไม่มีผ้าโพกหัว ราวกับเป็นฝ่ายตั้งรับ

- เจ้าหน้าที่ทหารแต่งเครื่องแบบ อยู่ในการชุลมุนครั้งนี้

- มีทหารต่างชาติแฝงอยู่

- ชาวบ้านอุ้มเด็ก มีคนถูกจับเอาเชือกมัดไพล่หลัง

- รองเท้าแตะที่มีสีเหลืองข้าง แดงข้า

- ทหารกำลังรักษากำแพงเมืองไว้

- บนหอคอยมีผู้เฝ้ามองเหตุการณ์นี้อยู่

- บนกำแพงเมืองส่วนมากเป็นฝ่ายที่ไม่โพกหัว แต่มีคนที่โพกหัวอยู่ด้วย

- มีการยิงธนูไฟ และมีเหตุการณ์ไฟไหม้

- ฝ่ายมีผ้าโพกหัวพยายามปีนบันไดขึ้นไปบนกำแพงเมือง แต่โดนฝ่ายที่ไม่มีผ้าโพกหัวโยนเอากระถางที่จุดไฟลงมาตรงบันได ถึงแม้จะมีคนของฝ่ายไม่โพกหัวเพลี่ยงพล้ำตกลงมาหนึ่งคน

- ฝ่ายมีผ้าโพกหัวคนหนึ่งที่อยู่บนกำแพงเมือง พยายามผลักบันไดที่พาดกำแพงเมืองลง เพื่อไม่ให้ฝ่ายขึ้นไปได้ ราวกับว่าผู้ที่โพกหัวคนนี้เป็นไส้ศึกให้กับพวกตนเอง

ในภาพมีรายละเอียดอีกมากที่อาจจะไม่ได้กล่าวไว้ณ ที่นี้ 

 

https://www.facebook.com/share/p/172X4ztCtR/