ลังกาตั้งกินบริเวณตั้งแต่จังหวัดลพบุรี สระบุรี และพระนครศรีอยุธยา ซึ่งสืบเนื่องมาจากตั้งแต่สมัยก่อนพุทธกาล คือ สมัยรามเกียรติ์ ที่มีบันทึกในสมุดดำพระบาทลพบุรี (สระบุรี)ไว้ว่า พระรามสิ้นชีวิตได้ ๑๐๖ ปี ก่อนที่ตถาคตมาเหยียบหนองโสน (พระนครศรีอยุธยา) เมืองต่างๆ เหล่านี้ เมื่อยุคพุทธกาล ดินแดนทั้งสามนี้ รวมกันเรียกว่า”เกาะลังกา”
อ้างอิงจากหนังสือ “ตีลังกา สืบหาชมพูทวีป” หน้า ๑๙๘-๒๐๑ ตามข้อสันนิษฐานของหนังสือ “ตีลังกา สืบหาชมพูทวีป”
การเสด็จเกาะลังกาครั้งที่สามของพระพุทธเจ้า เสด็จไปกัลยาณีประเทศ พร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์เป็นบริวาร ๕๐๐
เมื่อพุทธพรรษาที่ ๘ หลังจากผ่านวันวิสาขบูชา (ขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๖) ไปสองวัน คือ วันแรม ๒ ค่ำเดือน ๗ สู่แท่นอันมีค่ามากในมณฑปแก้วอันพระยานาคกระทำไว้ ในกัลยาณีเจติยถาน และเหาะไปพร้อมกับพระภิกษุสงฆ์ไปประทับรอยพระบาทไว้ยอดเขาสุมนกูฏ แล้วพาพระสงฆ์บริวารมาอยู่ที่วิหารคือสมาบัติสุขเป็นต้น ในที่เชิงเขาสุมนกูฏบรรพต จึงเสด็จไปสูทีฆวาปีอันเป็นที่จะตั้งพระเจดีย์สถาน เสด็จนิสัชนาการในที่นั้นกับทั้งพระสงฆ์เข้าสมาบัติ แล้วเสด็จไปยังเมฆวนาราม เสด็จนั่งในที่ประดิษฐานต้นพระมหาโพธิ์กับทั้งพระสงฆ์สาวกเข้าพระสมาบัติ แล้วเสด็จกับพระสงฆ์นั่งในที่ตั้งพระสถูปในถูปารามเข้าสมาบัติในที่นั้น หลังจากนั้นเสด็จกลับมหาเชตวันวิหาร
รอยพระบาทเขาสุมนกูฏ ปัจจุบันคือ รอยพระบาทที่ เขาพระพุทธฉาย จังหวัดสระบุรี
ถูปาราม คือ พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น