ลังกาตั้งกินบริเวณตั้งแต่จังหวัดลพบุรี สระบุรี และพระนครศรีอยุธยา ซึ่งสืบเนื่องมาจากตั้งแต่สมัยก่อนพุทธกาล คือ สมัยรามเกียรติ์ ที่มีบันทึกในสมุดดำพระบาทลพบุรี (สระบุรี)ไว้ว่า พระรามสิ้นชีวิตได้ ๑๐๖ ปี ก่อนที่ตถาคตมาเหยียบหนองโสน (พระนครศรีอยุธยา) เมืองต่างๆ เหล่านี้ เมื่อยุคพุทธกาล ดินแดนทั้งสามนี้ รวมกันเรียกว่า”เกาะลังกา”
อ้างอิงจากหนังสือ “ตีลังกา สืบหาชมพูทวีป” หน้า ๑๙๘-๒๐๑ ตามข้อสันนิษฐานของหนังสือ “ตีลังกา สืบหาชมพูทวีป”
การเสด็จไปเกาะลังกาครั้งที่สองของพระพุทธเจ้า ไปสั่งสอนนาคลุงหลานในนาคทวีปในวันแรม ๑๕ ค่ำเดือน ๕ พุทธพรรษาที่ ๕
พระพุทธองค์เล็งเห็นด้วยจักษุญาณของสงครามแห่งนาคราชลุงมโหทรนาคราช และหลานจุโลทรนาคราช จะรบกันเพื่อชิงบัลลังก์แก้วมณี
พระองค์จึงเสด็จมายังนาคทวีปเพื่อแย่งแท่นแก้วมณีอันหาค่ามิได้
หลังจากใช้พระปาฏิหาริย์สยบเหล่านาค
ฝูงนาคทั้งสองฝ่ายมีความชื่นชมภิรมย์สยบด้วยรสพระธรรมเทศนา
ก็ยอมพร้อมกันถวายแท่นแก้วมณี
จึงประดิษฐานไม้ราชายตนะเจดีย์ไว้ในที่ตรัสพระสัทธรรมเทศนานั้นแล้วก็ให้แท่นแก้วอันมีค่าเป็นอันมาก
แก่พยานาคทั้งสองฝ่ายเพื่อจะเป็นที่เคารพบูชา
ท่านจงนมัสการแท่นแก้วมณีที่พระตถาคตบริโภคเป็นบริโภคเจดีย์ ๆ
จงบูชาเคารพเถิดจะจำเริญสุขประโยชน์แก่ตัวท่านทั้งปวง
หลังจากนั้นก็เสด็จกลับมหาเชตวันวิหาร
ปัจจุบันที่ตั้งของแท่นแก้วมณีอันหาค่ามิได้ สันนิษฐานว่า ตั้งอยู่ที่บริเวณวัดเขาแก้ววรวิหาร ตำบลต้นตาล อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น