ลังกา ตอนที่ ๒ การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ครั้งแรกบนเกาะลังกา

ลักษณะของลังกาทวีป

 ลักษณะของลังกาทวีปจากหนังสือไตรภูมิพระร่วง

 

ลังกาพุ้น เป็นดอนเกาะใหญ่                  เป็นที่สร้างเมืองบ้านดังเฮา นั้นแล้ว
น้ำสมุทธถมอมดินเป็นแง่                       คือดังดงป่าไม้ ผุละตะก่อลำ
ก็เป็นเกาะน้อย ดอนกลอยหลายหน่วย   ฮอบแผ่นพื้น ชมพูค่ายขอบเขา
เป็นดอนอ้อม จักรวาลระวังทีป               นารกตั้งแผ่นดินยังมี
ปูหลวงข่วงต้นแปวนารกอยู่                   ปูหากฮ้อน คางโย้โค่งออง
แต่นั้นนํ้าโผล่เข้า ในหว่างอกปู              ปูก็เป็นทงทีป แทบลงตันไว้
แต่นั้นน้ำหยึ่งเท้า อมอั่งเต็มสมุทร         คนว่าสมุทรหายใจ ก็เพื่อปูตัวนั้น
ลงไปใต้อเวจียังยิ่ง                                แล้วพีลึกล้ำเหลือล้นกว่าซู่อัน ท่านเอย

 

 

 

เมื่อสมเด็จพระเจ้าสีหพาหุราชนรินทรบพิตร และพระนางสีหสิมพลี ครองราชย์ที่สิงห์บุรี ได้มีพระราชโอรสแผด ๑๖ คู่ คู่แรกคือ วิชัยกุมาร และ สุมิตรกุมาร แต่วิชัยกุมารเป็นคนเกเร สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน พระเจ้าสีหพาหุ จึงคิดอุบายให้วิชัยกุมาร ไปสร้างเมืองใหม่ มิได้ปรารถนาให้พระราชโอรสเกิดพยันอันตรายใดๆ โดยปล่อยให้ไปตามทะเลพร้อมกับบริวารทั้ง ๗๐๐ คนและภรรยา ทะเลที่สิงห์บุรี สมัยเมื่อ ๒๖๐๐ ปี่ก่อน เป็นทะเลที่ไม่ลึกมาก น้ำทะเลขึ้นจากอ่าวไทยขึ้นไปสูงถึงใจกลางประเทศ วิชัยกุมารก็ถูกปล่อยเกาะล่องไปตามทะเล จนกระทั่งถึงเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อทุกคนนั่งพักเอามือเท้้าพื้นและยกขึ้นมาดู ก็จะเห็นว่าฝ่ามือแดง จึงเรียกตรงนั้นว่า “ตามพปัณณินคร” หรือเกาะฝ่ามือแดง คือ วิชัยกุมารล่องเรืองจากสิงห์บุรี ไปทางทิศตะวันออกจนไปเจอเกาะแห่งหนึ่ง ปัจจุบันคือ ภูเขาทับควาย จังหวัดลพบุรี ที่มีธาตุเหล็ก ซึ่งตามตำนานคือ ภูเขาที่มีเรื่องของทรพี-ทรพา ที่มีสีแดงเพราะเลือดของทรพานั่นเอง พระเจ้าวิชัยและบริวารจึงตั้งเมืองอยู่แถวนั้น

 

 

ในวันที่พระพุทธเจ้าจะเสด็จเข้าสู่ปรินิพพานที่เมืองกุสินารา พระพุทธองค์ได้ ตรัสสั่งกับพระอมรินทราธิราชว่าเจ้าวิชัยกุมารพระราชโอรสของพระเจ้าสีหพาหุและบริวารทั้ง ๗๐๐ ออกจากเมืองสิงห์บุรีไปสู่ลังกาทวีปเจ้าวิชัยกุมารนี้จะยังพระศาสนาของพระพุทธองค์ตั้งมั่นในลังกาประเทศด้วย พระอมรินทราธิราชช่วยรักษาเจ้าวิชยราชกุมารทั้งบริวารชาวสิงหลและลังกาทวีปให้ดี

 

 

ดังเรื่องที่จะกล่าวต่อไปเกี่ยวกับเจ้าวิชัยกุมารและพระราชบิดาพระยาไกรสรราชสีห์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่เมืองสิงห์ หรือตามข้อสันนิษฐาน คือ จังหวัดสิงห์บุรีปัจจุบัน

 

เมื่อพระเจ้าวิชัยอยู่ที่เกาะลังกา ได้กุเวณายักษินีมาเป็นเป็นชายา จนมีพระราชโอรสและพระราชธิดาด้วยกันสองคนคือ “เจ้าชีวิหัตถกุมาร” พี่ชาย “นางธิสัลลราชธิดา” ผู้น้องสาว ขณะที่มาอยู่เกาะลังการะยะแรกพระเจ้าวิชัยให้อุบายลวงให้นางกุเวณายักษินีไปฆ่าพวกพ้องของนาง

 

อยู่มาวันหนึ่งพระเจ้าวิชัยบอกกับนางยักษ์ให้หลบไปที่อื่นและมอบทรัพย์ให้จำนวนหนึ่งเพื่อเลี้ยงชีพ นางกุเวณายักษินี จึงได้หอบลูกกลับไปยังบ้านเดิม แต่ญาติพี่น้องขับไล่และตามฆ่า เพราะนางกุเวณายักษินีเคยใช้อุบายทำให้ญาติพี่น้องตายจำนวนมากเพื่อพระเจ้าวิชัยพระสวามี นางกุเวณายักษินีจึงถูกฆ่าตาย

ส่วนลุงของนางกุเวณายักษินีเดินออกมานอกเมืองเห็นกุมารทั้งสองถามว่าเป็นบุตรผู้ใด กุมารบอกว่าเป็นบุตรของนางกุเวณายักษินี ยักษ์ตนนั้นจึงบอกกุมารว่า แม่ของเจ้าถูกตีตายแล้วในเมือง เจ้าจะอยู่ที่นี่เขาพบเข้าจะตีเจ้าตายจงหนีจากที่นี้เร็วเถิด กุมารทั้งสองฟังแล้วตกใจ หนีไปจากที่นั้น มาสู่ “เชิงเขาสุมนกูฏบรรพต” มลยประเทศ เจ้าชีวิหัตถกุมารพี่ชายก็อยู่สมัครสังวาศด้วยนางธิสัลลราชธิดาผู้น้องสาว ซึ่งผู้เขียนคาดว่า เขาสุมนกูฎ มลยประเทศ คือ เขาพระฉาย จังหวัดสระบุรี ซึ่งเจ้าชีวิหัตถกุมาร และ นางธิสัลล เป็นต้นตระกูลของคนตรงเขาสุมนกูฎ

 

ส่วนพระเจ้าวิชัย ไม่ต้องการให้นางยักษ์มาเป็นมเหสีเพราะไม่เหมาะด้วยประการทั้งปวง วันหนึ่งทูตมาจากมธุรนคร ลงจากสำเภามาเข้าเฝ้า และถวายเครื่องราชบรรณาการมีพระราชธิดาของ “พระเจ้าบัณฑสากยราช” แห่งมธุรนคร ตระกูลสากยะ แก่พระเจ้าวิชราชนรินทร์ ครั้งพระองค์ทอดพระเนตรเห็น “นางกษัตริย์เลอมัจจกัญญา” ก็ทรงพอพระทัย พระเจ้าวิชัยปราบดาภิเษก มีพระราชธิดาเจ้าบัณฑสากยราช เชื้อสายสากยะจากกรุงมธุราเป็นอรรคมเหสี แต่ไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาด้วยกัน

เมื่อพระเจ้าวิชัยสวรรคต หลังจากครองราชย์มาได้ ๓๘ ปี เหล่าอำมาตย์เกรงว่าเมื่อสิ้นพระองค์จะทำให้สมบัติบ้านเมืองเกิดความฉิบหาย จึงส่งเสนาอำมาตย์ไปยังอนุชาเจ้าสุมิตร แต่งพระราชสาส์นให้ทูตส่งไปยัง “กรุงสีหราชธานี” เพื่อขอให้พระราชโอรสของพระอนุชาฝาแฝด (พระเจ้าสุมิตร) ซึ่งขณะนั้นพระเจ้าสุมิตรครองราชย์ที่สิงห์บุรี ต่อจากพระเจ้าสีหพาหุ มาครองราชย์ที่เมืองลังกาองค์หนึ่ง พระเจ้าสุมิตรจึงถามความสมัครใจ พระโอรสองค์เล็กพระนามว่า “เจ้าบัณฑวาสุเทพ” ก็รับสั่งสารสมเด็จพระบิดาว่าข้าพระพุทธเจ้าจะขอพระราชทานไป และครองราชย์เป็นรัชกาลต่อมาถัดจากพระเจ้าวิชัย และพระองค์ก็ได้ธิดาของสมเด็จพระเจ้าบัณฑสากยราช เชื้อสายสากยะมาเป็นพระอัครมเหสีต่อไป ชื่อ สมเด็จพระเจ้าสุสิมเทวีมเหสี มีพระราชโอรส ๗ พระองค์ และพระราชธิดา ๑ พระองค์

 

เกาะลังกาเป็นเมืองสำคัญทางพระพุทธศาสนา ดังที่พระพุทธองค์ได้ ตรัสสั่งกับพระอมรินทราธิราชว่าเจ้าวิชัยกุมารพระราชโอรสของพระเจ้าสีหพาหุและบริวารทั้ง ๗๐๐ ออกจากเมืองสิงห์บุรีไปสู่ลังกาทวีปเจ้าวิชัยกุมารนี้จะยังพระศาสนาของพระพุทธองค์ตั้งมั่นในลังกาประเทศด้วย พระอมรินทราธิราชช่วยรักษาเจ้าวิชยราชกุมารทั้งบริวารชาวสิงหลและลังกาทวีปให้ดี

 

อ้างอิงจากหนังสือ “ตีลังกา สืบหาชมพูทวีป” หน้า ๓๐๙-๓๑๓